GESCHIEDENIS - Emigratiegolven

Wij bespreken hier de belangrijkste Nederlandse emigratiegolven naar Amerika:

van 1492 tot 1800

Columbus arriveert op de Bahama's, de eerste coloniale emigranten komen rond 1600 uit Spanje, (tot Mexico) en Frankrijk, (tot Canada). Later in de zeventiende eeuw nemen de emigranten vanuit de Britse eilanden en het 'Germaanse' Europa toe.

Vele Nederlanders verlieten de Republiek beïnvloed door handelsorganisaties zoals de Verenigde Oostindische Compagnie (V.O.C., opgericht in 1602) en de Westindische Compagnie (W.I.C., opgericht in 1621). Nederlandse kolonies werden gevormd in de Antillen, Brazilië, Guyana, Indonesië, Maleisië, Sri Lanka, Zuid-Oost Azië, Zuid-Africa en tenslotte Noord-Amerika.

De Vlamen en Wallonen kwamen van wat toen 'Zuid Nederland' genoemd werd (nu: België). Zij verlieten hun land in het laatste decennia van de zestiende eeuw tot in het begin van de zeventiende eeuw om de verslechterende economische situatie en later ook religieuze conflicten te ontvluchten. (ca. 35.000 personen).

van 1776 tot 1800

Na de Americaanse revolutie is 60% van de populatie van de 13 Americaanse colonies afkomstig van de Britse eilanden, 20% is afkomstig uit Duitsland en Nederland en 20% is afkomstig uit Africa.

van 1800 tot 1846

Begin 1800 komt in Europa de industrieële revolutie op, die leidt tot een massale migratie van het platteland naar de steden. De bevolkingsgroei exploseert, de sterftecijfers en de armoede in de steden nemen drastisch toe. Een reden voor een aantal Nederlanders om uit te wijken naar de 'nieuwe wereld'.

Daarnaast wordt Napoleon bij de slag om Waterloo verslagen. Nederland wordt een monarchie onder bewind van Willem de Eerste. Binnen de Nederlands hervormde kerk onstaan er stomingen die nogal behoudend zijn, de separisten willen de protestantse zeden van de zeventiende eeuw in ere herstellen. Bovendien menen de separisten een relatie tussen het verval van moraal en de afname welvaart te zien. Zij zijn van mening dat de armoede die toeslaat gevolg is van het verval van christelijke moraal en zeden. Zowel door de hervormde kerk als door Willem de eerste worden de separisten niet erkend. Bijeenkomsten van de separisten van de hervormde kerk worden tegengehouden en sommige leiders van de religieuze afsplitsingen worden gevangen genomen. De leiders van deze separisten zien zich genoodzaakt uit te wijken naar het buitenland om daar colonies te stichten waarbinnen zij hun religieuze opvattingen vrij kunnen practizeren en een welvarende gemeenschap kunnen opbouwen.

van 1846 tot 1900

Dominee Van Raalte Onder leiding van dominee van Raalte vertrekt de eerste groep separisten in 1846 vanuit Rotterdam naar Winsconsin. Doordat het door weersomstandigheden onmogelijk was om Lake Michigan over te steken, besloot Raalte zijn colonie rond Black Lake, Michigan te stichtten. De Nederlandse emigranten waren pioniers, het 'gekozen land' moest bewoonbaar gemaakt worden. Toen de eerste blokhutten er stonden, werden de vrouwen en kinderen naar Michigan geleid. De stad 'Holland' ontstond, omringd door plaatsjes met namen afgeleid van de Nederlandse provicies zoals: Vriesland, Groningen en Zeeland.

Wat vandaag de dag nog de invloed is van de Nederlandse colonisten op de cultuur van 'Holland' Michigan, wordt duidelijk bij het bezoeken van de Holland/Michigan homepage: Holland Area Convention & Visitors Bureau

De tweede grote groep Nederlandse separisten werden door dominee Hendrik P. Scholte naar America gebracht. Deze groep was echter ecomomisch welgestelder. Ondanks de wens van dominee Scholte om zich bij de eerste groep separisten te voegen, voelden de rijkere separisten er niets voor om neer te stijken in het onherbergzame Black Lake Michigan. Bovendien hadden sommigen van de separisten geld om land te kopen. Scholte koos er voor om met zijn groep naar Marion County, Iowa te gaan. Hier werd al snel een stad gesticht, Pella genaamd naar de stad waarheen de decipelen van Jesus vluchtten na de vernietiging van Jerusalem door de Romeinen.

Twee jaar later lag Pella op de 'roete' van de Americaanse goudkoorts, de zaken gingen zeer goed en Pella werd een bloeiend handelscentrum. Er trok een golf 'tweede-generatie emigranten' naar het noorden, naar Orange City and Sioux County. In 1860 was de helft van de dertigduizend uit Nederland afkomstige emigranten woonachtig in Michigan, in Iowa, of in Wisconsin. Vanaf deze periode blijven veel Nederlandse emigranten zich tot ca. 1900 in deze regio vestigen.